Vertalingen WhyQuit.com!

Geplaatst door Christle op 01/12/2010 - 15:12

Lid sinds 02 Mar 2008

De wet van de verslaving
(The Law of Addiction)

“Het toedienen van een drug aan een verslaafde veroorzaakt een hernieuwde afhankelijkheid van de verslavende stof.”

Rokers zijn vaak woedend op me omdat ze geloven dat het mijn schuld is dat ze weer zijn gaan roken. Waarom denken ze dat? Tja, ik heb de nare gewoonte om er een halszaak van te maken iedere keer als een cliënt een trekje neemt of misschien maar een paar sigaretten. De roker vindt mijn argumenten zo overtuigend dat hij geen andere keus heeft dan volledig terug te vallen. Hij vindt dat ik hem gedwongen heb tot een levenslange afhankelijkheid dat zijn gezondheid zal schaden en hem uiteindelijk zijn leven zal kosten. Hij is er van overtuigd dat als ik niet zo’n enorm punt van het voorval had gemaakt, dat het bij die ene uitglijder had gebleven. Hoe kan het dat ik ‘s nachts een oog dicht doe in de wetenschap van wat ik heb gedaan?

Ik slaap prima, dank u. Want weet u, ik ben er niet verantwoordelijk voor dat die mensen weer zijn gaan roken. Daar zijn ze zelf volledig verantwoordelijk voor. Ze zijn teruggevallen omdat ze de belangrijkste wet m.b.t de nicotineverslaving hebben genegeerd – ze hebben dat ene trekje genomen. Dit is niet mijn wet. Ik ben geen rechter, jury en beul.

De wet van de fysiologische verslaving houdt in dat het toedienen van een drug aan een verslaafde een hernieuwde afhankelijkheid van de verslavende stof veroorzaakt. Ik heb die wet niet gemaakt. Ik voer die wet niet uit. Mijn werk is veel simpeler. Het enige dat ik doe, is die wet interpreteren. Dit betekent dat als de roker dat ene trekje neemt hij weer volop gaat roken of zich opnieuw door de afkickverschijnselen moet worstelen. De meesten kiezen niet voor de afkickverschijnselen.

Elke kliniek heeft een aantal cliënten die in het verleden één jaar of langer zijn gestopt. Ik had een cliënt die na 24 jaar niet gerookt te hebben een terugval had gehad. Hij had geen idee van het bestaan van die wet, dat een ex roker zelfs na 24 jaar niet volledig vrij is van de greep van de verslaving. Hij begreep niet dat de dag dat hij zijn “laatste” sigaret weggooide, hij voor de rest van zijn leven voorwaardelijk in vrijheid was gesteld. Maar gezien de manier waarop de wetten van fysiologische aard worden geschreven, is onwetendheid van de wet niet te verontschuldigen. Gemeten naar de maatstaf van het Amerikaanse rechtssysteem lijkt dit een wrede en ongebruikelijke straf. Maar zo is het nu eenmaal.

In plaats van naar een afkickkliniek te gaan, zou iemand die recent een terugval heeft gehad misschien beter zijn advocaat in de arm kunnen nemen die dan zijn zaak zou kunnen bepleiten over het waarom hij niet af en toe een sigaret zou mogen roken wanneer hij daar zin in heeft. Misschien kan hij er één keer mee wegkomen, door een meelevende jury onschuldig verklaard, en als een vrij en onafhankelijk persoon de rechtszaal uitlopen. Natuurlijk zal hij er waarschijnlijk geen probleem mee hebben om zijn zaak voor twaalf onpartijdige mensen te bepleiten en ze te overtuigen dat hij onschuldig is aan enig wangedrag. En, als hij gelukkig de rechtszaal uitloopt, een vrij en onafhankelijk man, zal hij waarschijnlijk een niet te beheersen behoefte krijgen en een sigaret opsteken.

Zoek niet naar mazen in de wet van de verslaving. Je zult jezelf waarschijnlijk veroordelen tot het opnieuw gaan roken. Het mag voor velen misschien hard en oneerlijk lijken, maar roken is een misdaad waar de doodstraf op staat. Probeer niet onder de regels uit te komen – STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP.

Joel (whyquit.com)
Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:16

Lid sinds 02 Mar 2008

Rook je meer en geniet je er minder van?

(Are You Smoking More and Enjoying it Less?)

Deze originele slagzin werd in het verleden gebruikt door een adverteerder van sigaretten die rokers van andere merken probeerde over te halen om over te stappen op hun product. De slagzin was een briljant uitgedachte tactiek van adverteren. Bijna iedere roker die langere tijd verslaafd was, zou zichzelf hier gelijk in herkennen. Rokers hadden misschien zelfs al het andere merk geprobeerd in een poging het genoegen en plezier dat ze vroeger van het roken kregen te hervinden. Maar tot hun teleurstelling kon zelfs díe sigaret hen niet het speciale gevoel geven dat ze eerst van het roken kregen.

Waarom lijken sigaretten voor de ervaren roker dat speciale gevoel te verliezen. Is de samenstelling van sigaretten de laatste jaren dan zo drastisch veranderd?
Nee, dat is totaal het probleem niet; de sigaretten zijn niet veranderd maar de rokers. Hoe langer iemand rookt hoe afhankelijker hij van de nicotine wordt. In het begin haalde de roker veel plezier uit het farmacologische effect van de nicotine. De roker voelde zich alert, energiek, of misschien had het roken zelfs wel een kalmerend, ontspannen effect; het roken hielp bij het studeren en leren. Soms voelde de roker zich volwassener, zelfverzekerder en socialer. Het roken voldeed aan al de verwachtingen van de roker, afhankelijk van de omgeving en omstandigheden waarin de roker zich bevond als hij rookte. In het begin rookte hij, gewoonlijk alleen wanneer hij het gewenste effect wilde bereiken, misschien 5 tot 10 sigaretten per dag.

Maar geleidelijk aan gebeurt er iets met de roker. Hij wordt steeds meer afhankelijk van de sigaretten. Hij rookt niet langer om een probleem op te lossen, iets te vieren, of om zich goed te voelen. Hij rookt omdat hij de sigaret NODIG heeft. In wezen rookt hij omdat hij een roker is, of, om nauwkeuriger te zijn, een rookverslaafde. Hij krijgt niet langer die speciale rookhoogtepunten; hij rookt nu omdat het niet roken ontwenningsverschijnselen veroorzaakt. Als hij niet rookt heeft hij een lichte hoofdpijn en voelt hij zich nerveus, geïrriteerd, depressief, boos, angstig, misselijk; en dat zijn nog maar een paar symptomen. Hij grijpt naar de sigaret om deze symptomen te verlichten en hoopt iedere keer weer dat warme gevoel te krijgen dat het roken van sigaretten hem eerst gaf. Het enige dat er echter tot zijn ontzetting gebeurt, is dat hij zich bijna normaal voelt als hij gerookt heeft en dat 20 minuten later het hele proces zich weer herhaalt.

Als hij eenmaal met roken stopt, wordt het leven weer aangenaam. Hij heeft niet langer 20 tot 80 keer per dag ontwenningsverschijnselen. Hij kan gaan en staan waar en wanneer hij wil zonder zich zorgen te hoeven maken over of hij bijtijds een sigaret op kan steken. Als hij hoofdpijn krijgt of misselijk wordt, weet hij dat hij iets onder de leden heeft, en dat hij zich zo niet voelt zoals hij zich elke dag als roker voelde door het te veel of te weinig roken. Vergeleken met zijn leven als een roker voelt hij zich nu fantastisch; maar dan begint het verraderlijke gedeelte van het leven
als ex roker.

Hij begint zich de beste sigaret die hij ooit in zijn leven heeft gerookt te herinneren. Het kan de sigaret zijn die hij 10, 20 of zelfs 40 jaar geleden heeft gerookt. Hij herinnert zich dat speciale warme gevoel van die heerlijke sigaret. Als hij er maar lang genoeg aan denkt, zal hij zelfs proberen dat moment te herwinnen. Jammer genoeg, echter, zal dat moment hém terugwinnen.
Wederom zal hij in de greep zijn van de verslaving die hem meer zal laten roken en hem er minder van zal laten genieten; en nu kan het wel eens voorgoed zijn. Die heerlijke sigaret zal hem zijn vrijheid, gezondheid en uiteindelijk zijn leven kosten. Maak deze fout niet als je stopt met roken. Denk eraan hoe je het vond om te roken de dag dat je er mee stopte, want zo zal het zijn de dag dat je er weer aan begint, het maakt niet uit hoe veel tijd er ook tussen die twee dagen ligt. Herinner hoe het roken was en – STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP!

JOEL (whyquit.com)

Vertaling:Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:20

Lid sinds 02 Mar 2008

Jongens, wat mis ik het roken!

(Boy, do I miss smoking!)

Als je het vaak genoeg zegt, zul je het zelf gaan geloven.
Maar zou het leven anders zijn als je weer zou roken?
Zeker weten. Van het moment dat je wakker wordt tot dat je gaat slapen,
zou het leven nooit meer hetzelfde zijn.

Zodra je wakker wordt, moet je weer die peuk hebben, gewoon om de kracht en de energie te hebben om jezelf uit bed te slepen. Je hoest wat slijm uit je longen op en neemt een slokje water voor je gortdroge keel. Je hebt een walgelijk smaak in je mond en een lichte hoofdpijn.
Maar dat maakt je allemaal niet uit want zo voel je je elke morgen. Vreemd eigenlijk, want toen je niet rookte, voelde je je schoon, gezond en verfrist bij het opstaan. Weet je nog?

Je kleedt je aan en maak je klaar om naar je werk te gaan.
Er gaat een kwartier voorbij dus je rookt 2 sigaretten. Je ontbijt smaakt nergens naar.
Strooi maar wat zout en peper over je eieren. De koffie smaakt ook al nergens naar vandaag
Maar wat sterker zetten de volgende keer.; Toen je niet rookte smaakte en rook alles een stuk beter

Je realiseert je dat je maar beter op kunt schieten omdat je al te laat bent.
Waar blijft de tijd? Toen je niet rookte, had je zo veel meer tijd ‘s ochtends
Je kunt je maar beter haasten anders kom je nog te laat op je werk.

De binnenkant van de voorruit is echt vies. Vreemd, je hebt 'm pas 3 weken geleden schoongemaakt. Van het weekend even die bruine laag eraf schrappen.
Nogal logisch dat de kinderen altijd klagen over de stank in de auto. Toen je niet rookte, hoefde je de voorruit maar een keer in de 6 maanden schoon te maken. Weet je nog?

Je haat het om in het spitsuur te moeten rijden. Het is 3 kwartier lang pure frustratie.
Je rookt zo’n 3 of 4 sigaretten weg. Maar het is beter dan de trein te nemen want dan mag je helemaal niet roken. Aan het einde van de rit zit je met een onaangestoken sigaret in je mondhoek en een aansteker in je hand. Als de trein dan eindelijk stopt, baan je je een weg naar buiten om zo snel mogelijk die sigaret op te kunnen steken. Toen je niet rookte, reed je in je auto en nam de trein zonder ook maar een moment aan een sigaret te denken.

Je bent nu wel heel laat. Je rent van het parkeerterrein tot je kantoor.
Je begint naar adem te snakken en te hoesten. Je hebt het benauwd en je hebt het gevoel dat je hart uit je borst zal knallen. Vreemd, toen je niet rookte, zweette je niet eens van zo’n klein stukje hardlopen.

De telefoon blijft maar overgaan op je werk. Je hebt bijna geen tijd om te roken.
Maar je weet dat je gewoon tijd maakt om minstens 3 sigaretten per uur te roken
Sterker nog, je kunt beter een paar extra sigaretten roken, want je hebt zo een personeelsvergadering waar je niet mag roken. Je wilt niet net zo’n situatie als vorige week, toen je baas je wat moeilijke vragen stelde en jij alleen maar kon denken aan wanneer je weer een sigaret zou kunnen opsteken. Het was allemaal een stuk makkelijker toen je niet rookte.

Het spitsuur is net zo erg als je weer naar huis gaat. Je kunt beter stoppen om sigaretten te kopen, je zou wel eens niet genoeg sigaretten tot morgen kunnen hebben. Weer geld over de balk gesmeten.

Je bent eindelijk thuis. Je kunt er beter een opsteken als je je klaar maakt voor het avondeten want je kinderen willen niet dat je aan tafel rookt. Nog ongeveer een half pakje voor het naar bed gaan. Je bent doodmoe. Ik weet zeker dat je denkt dat je te veel hebt gerookt vandaag.
En terwijl je wegdommelt, is je laatste gedachte van de dag, “Jongens, wat mis ik het niet roken.”

Bedenk hoe het leven echt was toen je nog rookte.
Onthoud dit en - STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP!

Whyquit.com

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:26

Lid sinds 02 Mar 2008

Leef bij de dag

(Take it one day at a time)

Dit concept wordt gebruikt bij bijna alle programma’s gericht op de behandeling van verslaving aan verdovende middelen of allerlei soorten emotionele conflicten. De reden dat dit zo vaak aangehaald wordt, is dat het op universele manier toe te passen is bij bijna iedere traumatische situatie.

Stoppen met roken is geen uitzondering. Samen met Steek er nooit meer een op! is Leef bij de dag de sleuteltechniek die de roker de kracht geeft om met succes met roken te stoppen en vrij te blijven van de sterke greep van de nicotine afhankelijkheid.

Als je net stopt, is het concept van Leef bij de dag duidelijk beter dan de roker die denkt dat hij (of zij) de rest van zijn (of haar) leven niet meer zal roken. Want als de roker voor de eerste keer stopt met roken, weet de roker niet of hij wel of niet de rest van zijn leven niet meer zal willen roken. Meestal denkt de roker dat zijn leven als niet roker een leven met meer stress, pijn en minder plezier zal zijn.

Pas als hij gestopt is met roken realiseert hij zich dat de ideeën die hij voorheen had met betrekking tot het leven als niet roker onjuist waren. Als de roker eenmaal gestopt is, ervaart hij dat er leven is na het roken. Het leven is schoner, rustiger, meer compleet en, wat belangrijker is, gezonder. Nu wordt de gedachte aan het weer gaan roken een afstotelijk idee. Alhoewel de angst is omgeslagen in afkeer, moet er toch door worden gegaan met de Leef bij de dag techniek.

De ex roker heeft nog steeds af en toe moeilijke momenten. Het verlangen naar een sigaret kan naar boven komen, soms door stress thuis of op het werk, tijdens een gezellige avondje, of door een onduidelijke gebeurtenis waardoor de ex roker geprikkeld wordt. Al dat hij moet doen, is tegen zichzelf zeggen,“Ik rook deze hele dag niet; morgen zie ik wel weer verder.” De drang is in een paar seconden verdwenen, en de volgende dag denkt hij waarschijnlijk niet eens meer aan een sigaret.

Maar Leef bij de dag moet niet alleen toegepast worden als de drang aanwezig is. Het moet dagelijks gebruikt worden. Soms denkt een ex roker dat het niet langer belangrijk is om in deze bewoordingen te denken. De ex roker is ervan overtuigd dat hij de rest van zijn leven nooit meer zal gaan roken. Er van uitgaande dat hij gelijk heeft, wanneer geeft hij zichzelf dan een schouderklopje voor het bereiken van zijn doel? Wanneer hij op zijn doodsbed ligt, kan hij enthousiast verklaren, “Ik heb nooit meer gerookt”. Wat een fantastisch moment voor positive reinforcement (een schouderklop).

De ex roker moet elke dag wakker worden met de gedachte dat hij die dag niet zal roken. En elke avond voor hij gaat slapen moet hij zichzelf feliciteren omdat hij bij zijn besluit gebleven is. Want eigenwaarde is heel belangrijk bij het besluit om nooit meer te roken. Het is niet alleen belangrijk maar zeker zeer wel verdiend. Want iedereen die gestopt is met roken heeft zich los geworsteld van een zeer krachtige verslaving. Voor het eerst in jaren heeft de ex roker de controle over zijn leven terug in plaats van gecontroleerd te worden door de sigaret. Hier mag hij terecht trots op zijn.

Dus geef jezelf vanavond voor het slapen gaan een schouderklopje en zeg, “Weer een dag niet gerookt, ik voel me fantastisch.” En zeg morgen als je wakker wordt, “Ik ga het vandaag weer proberen. Morgen zie ik wel weer.”

Om met succes vrij te blijven van het roken, Leef bij de dag en – Steek nooit meer een sigaret op!

Joel, whyquit.com

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:32

Lid sinds 02 Mar 2008

Ik rook omdat ik ervan geniet!

(I smoke because I like smoking!)

Vraag een willekeuriger roker waarom hij (of zij) nog steeds met zo’n gevaarlijke gewoonte doorgaat en hij zal gewoonlijk antwoorden, “Omdat ik ervan geniet.” Alhoewel hij misschien volkomen oprecht antwoordt, is het een hele misleidende verklaring, zowel tegenover de vraagsteller als tegenover zichzelf. Hij rookt niet omdat hij er van geniet maar hij rookt omdat hij er niet van geniet om niet te roken.

Nicotine is een krachtige verslavende drug. De roker voert een contante strijd om een minimum nicotine gehalte in het bloed te handhaven. Als het nicotine gehalte in het bloed van de roker te ver daalt, krijgt hij last van ontwenningsverschijnselen. Hij wordt gespannen, opvliegend, onrustig en krijgt, in sommige gevallen, zelfs lichamelijk symptomen. Hij vindt deze ontwenningsverschijnselen niet prettig. De enige manier om deze acute symptomen te verlichten is door een sigaret op te steken. Het nicotinetekort wordt dan weer aangevuld en de roker voelt zich gelijk beter. Hij genoot van het roken.

Een roker moet ook oppassen dat zijn nicotine tolerantie niet overschreden wordt met als gevolg variërende mate van nicotinevergiftiging. Menig roker kan hier over meepraten.
Het gebeurt meestal op feestjes of in een extreem gespannen periode dat de roker zijn nicotine tolerantie overschrijdt door meer te roken dan normaal. De roker voelt zich dan ziek, misselijk, duizelig en ronduit miserabel.

Om een geslaagde roker te zijn, is als koorddansen; de roker moet constant tussen deze twee pijnlijke uiterste van te veel en te weinig balanceren. De vrees die bij iedere roker bij de eerste stoppoging ontstaat, is dat de rest van het leven van ex rokers net zo verschrikkelijk zal zijn als de eerste paar dagen zonder sigaretten. De ex roker zal merken dat de fysieke ontwenningsverschijnselen na een korte periode beginnen te verminderen. Eerst wordt de behoefte minder erg en wordt vervolgens korter. De periodes ertussen worden steeds langer. Uiteindelijk zal de behoefte van de ex roker aan een sigaret steeds minder frequent worden, als die er nog is. Degenen die blijven roken zullen de strijd om het nicotine gehalte in het bloed op peil te houden (moeten) blijven voeren.

Meegerekend in deze strijd zijn de kosten die het roken met zich meebrengt en de gevaarlijke aanval op het lichaam van de roker door het inhaleren van het gif, nicotine, samen met meer dan 4000 andere giftige chemicaliën, inclusief teer en gassen die door het roken van tabak vrijkomen. Deze chemicaliën zijn op zich al dodelijk en zeker in combinatie met andere stoffen.

Dus als je de volgende keer weer denkt hoeveel je van het roken leek te genieten, sta hier dan even bij stil en kijk met een serieuze, objectieve blik naar de reden waarom je zo’n gevaarlijk product zo idealiseert. Overweeg alle consequenties. Je zult je waarschijnlijk realiseren dat je je als roker fysiek en mentaal nooit zo goed hebt gevoeld als dat je je nu voelt als ex roker.
Denk hier aan en – STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP.

Joel (whyquit.com)

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:37

Lid sinds 02 Mar 2008

Junk, burnout, verslaafde, drugmisbruiker, dronkeman, alcoholist, rookverslaafde

(Junkie, burn-out, addict, drug abuser, drunk, alcoholic, smoke-a-holic)

Er zijn mensen die stellen dat smoke-a-holic (rookverslaafde) slechts een grappig eufemisme is (van het woord work-a-holic) dat niet te vergelijken is met, naar wat zij beschouwen, vernederende syndromen.
In tegenstelling tot wat zij geloven, kan nicotineverslaving net zo krachtig en dodelijk zijn als alle andere verslavingen. In feite, als je alle mensen die jaarlijks overlijden ten gevolge van die andere verslavingen zou optellen zou je nog niet aan het aantal mensen komen dat voortijdig overlijdt ten gevolge van het roken.

Het idee dat nicotine een fysiologisch verslavende substantie is, was wereldwijd tot voor kort controversieel in de medische wereld. Een drug moet aan bepaalde criteria voldoen voordat het beschouwd wordt als verslavend. Ten eerste moeten er lichamelijke ontwenningsverschijnselen optreden als er (plotseling) gestopt wordt. Het nicotine abstinentiesyndroom (ontwenningsverschijnselen t.g.v. het stoppen met inname van nicotine) is een goed gedocumenteerd, vastgesteld feit.

Ten tweede treedt er gewoonlijk een tolerantie op voor de drug. Er zijn steeds grotere dosis nodig om hetzelfde gewenste effect te bereiken. Rokers ervaren dit fenomeen als hun sigarettenconsumptie geleidelijk stijgt, van wat eerst waarschijnlijk een sporadisch gebruik was, tot een noodzakelijke dagelijkse consumptie van een of meer pakjes.

De derde maatstaf is dat voor de gebruiker de verslavende stof volkomen onmisbaar wordt, wat gewoonlijk eindigt in, wat door de samenleving beschouwd wordt, asociaal gedrag. Er zijn veel mensen die beweren dat het roken van sigaretten niet aan deze eis voldoet. Natuurlijk, de meeste rokers vervallen niet in afwijkend gedrag om hun verslaving in stand te kunnen houden, maar dit komt omdat de meeste rokers geen moeite hebben om voldoende sigaretten te bemachtigen die ze nodig hebben om hun verslaving te bevredigen. Als rokers de makkelijke toegang tot sigaretten wordt ontnomen, wordt het een geheel ander verhaal.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kregen de gevangenen in de concentratiekampen in Duitsland niet voldoende eten om te voldoen aan de minimum vereiste calorie-inname. Ze gingen letterlijk dood van de honger. Het was normaal dat de gevangenen die rookten hun schaarse levensreddende proviand ruilden voor sigaretten. Zelfs nu nog, in ontwikkelingslanden, zoals Bangladesh, ruilen ouders met uitgehongerde kinderen het voedsel, dat ze hard nodig hebben om te overleven, om voor sigaretten. Dit is geen normaal gedrag.

Tijdens de "stop met roken klinieken"(sessies) dwing ik veel deelnemers toe te geven dat, als ze door bepaalde omstandigheden door hun eigen voorraad heen zijn, ze peuken uit asbakken, vuilnisbakken en, zo nodig, uit goten vissen die misschien nog bruikbaar zijn om een paar trekjes van te nemen.
Het is voor hen walgelijk om aan te denken dat ze ooit tot zo’n groteske daad in staat waren, maar velen realiseren zich dat als ze nu nog zouden roken en weer in die omstandigheid zouden verkeren dat ze weer volledig in staat zouden zijn deze walgelijke handeling te herhalen.

Nicotine is een drug. Het is verslavend. En als je het toelaat, kan het een moordenaar zijn. Bedenk dit wanneer je de behoefte krijgt om een sigaret op te steken. Eén haaltje kan en zal in de meeste gevallen een terugval bewerkstelligen. Loop dat risico niet. Onthoud – STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP!

Joel (whyquit.com)

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:40

Lid sinds 02 Mar 2008

“Stoppen met roken” Een lot erger dan de dood?

("Quitting Smoking" A Fate Worse than Death?")

Mensen die in een afkickkliniek een sessie bijwonen zijn verbluft als ze zien hoe koppig rokers zich vastklampen aan hun sigaretten. Zelfs rokers luisteren vol ongeloof naar de gruwelverhalen van andere deelnemers. Sommige rokers hebben meerdere hartinfarcten gehad, amputaties ondergaan door circulatiestoornissen, hebben kanker en/of emfyseem gekregen, en een grote hoeveelheid aan andere ziekten die leiden tot invaliditeit of de dood. Waarom zijn die mensen toch niet gestopt met roken? Sommige van deze rokers weten maar al te goed dat het roken grote schade aanricht aan hun lichaam en hun dood betekent, maar roken toch door. Een logische vraag die gesteld wordt door een roker met enig gezond verstand of een niet roker is: “Waarom?”

Het antwoord op zo’n complex onderwerp is eigenlijk vrij simpel. Sigaretten zijn vaak zo in de levensstijl van de roker geïntegreerd dat hij (of zij) het gevoel heeft dat wanneer hij met roken stopt, hij alle activiteiten die hij met het roken associeert, moet opgeven. Gezien het feit dat deze activiteiten, van het moment dat hij opstaat tot het moment dat hij naar bed gaat, bijna alles omvatten van wat hij doet, lijkt een leven als
dat van een ex roker zinloos. De roker is ook bang voor de pijnlijke ontwenningsverschijnselen die optreden door het stoppen met roken. Al met al veroorzaakt de gedachte om te stoppen met roken een grotere angst dan de gedachte dat je dood kunt gaan van het roken.

Als de roker de juiste veronderstellingen zou hebben over hoe het leven van een ex roker zou zijn dan zou het misschien niet waard zijn om te stoppen. Maar al deze veronderstellingen zijn niet juist. Er is een leven na het roken, en de ontwenningsverschijnselen duren maar kort. Maar het is een behoorlijk zware opgave om de roker hier van te overtuigen. Deze ideeën zijn diep ingeworteld en worden bepaald door valse positieve effecten die door het roken worden ervaren.

De roker heeft vaak het gevoel dat hij een sigaret nodig heeft om ’s ochtends zijn bed uit te komen. Het is kenmerkend dat hij met een lichte hoofdpijn ontwaakt en vermoeid, gedeprimeerd en gedesoriënteerd is. Hij denkt dat iedereen zich zo voelt bij het ontwaken. Maar hij heeft geluk. Hij heeft een manier om een eind te maken aan het belabberde gevoel. Hij rookt een paar sigaretten. Dan wordt hij pas goed wakker en voelt zich weer mens. Als hij eenmaal wakker is, denkt hij dat hij sigaretten nodig heeft om hem de energie te geven om de dag door te komen. Wanneer hij onder druk staat en nerveus is, kalmeert het roken hem. Je moet wel gestoord zijn om deze wonderdrug op te geven, vindt hij.

Maar als hij stopt met roken zal hij aangenaam verrast zijn als hij merkt hoeveel beter hij zich voelt en dat hij veel beter in staat is efficiënter met het leven om te gaan dan toen hij nog rookte. Als hij ’s morgens ontwaakt, zal hij zich zo veel beter voelen dan toen hij nog rookte. Hij zal zichzelf niet langer gesloopt uit bed hoeven te slepen; hij ontwaakt goed uitgerust en verfrist. Hij zal zich over het algemeen genomen veel rustiger voelen dan toen hij nog rookte. Zelfs als hij onder spanning staat, zal hij niet de paniek voelen die hij voelde wanneer het nicotine gehalte in zijn bloed te ver omlaag zakte. Een van de meest misleidende meningen is de mening dat sigaretten noodzakelijk waren om je energie te geven. Bijna elke ex roker zal verklaren dat hij nu meer kracht, uithoudingsvermogen en energie heeft dan dat hij ooit als roker heeft gehad. En de angst voor langdurige ontwenningsverschijnselen was ook niet gegrond, omdat de piek van de ontwenningsverschijnselen drie dagen duurt en binnen twee weken totaal afneemt.

Als de roker zichzelf maar de kans zou gunnen om echt te voelen hoe fijn het is om niet roken. Hij zou dan niet langer de onnodige angst, die hem ervan weerhoudt om te stoppen met deze dodelijke verslaving, hebben. Hij zou merken dat het leven eenvoudiger, schoner, en wat het belangrijkste is, gezonder zou zijn dan toen hij nog rookte. Zijn enige zorg zou nu de angst voor een terugval zijn en alles wat hij moet doen om dat te voorkomen – STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP.

Joel (whyquit.com)

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 15:47

Lid sinds 02 Mar 2008

Gratis terugvalverzekering

(Free Relapse Insurance)

Hoeveel zou je bereidt zijn te betalen voor een verzekeringspolis die je de garantie zou geven dat je nooit een terugval zou krijgen en dat je voor de rest van je leven nicotinevrij zou blijven? Het spijt me maar er is absoluut geen 100% garantie te geven dat een vroegere nicotine verslaafde niet dat “ene trekje” zal nemen dat zal leiden tot weer een volledige verslaving. Alhoewel er weinig garanties in het leven zijn, is er toch een manier om de mogelijkheid aanmerkelijk te verhogen dat we nooit meer dat ene trekje zullen nemen. Maar hoe moeten we dat doen?

“Degenen die het verleden vergeten, zijn er toe veroordeeld het te herleven.” Deze zin is nergens meer toepasselijk dan bij het opnieuw gaan gebruiken van drugs. Persoonlijke terugvalverzekering is niets meer dan een huidige gift van toekomstig geheugen. Eens zal de verleiding je inhalen. Stel je voor dat je, om de verleiding om weer te gaan roken te weerstaan, moet vertrouwen op je herinneringen aan je kennis van algebra of ingewikkelde wiskunde en hoe je die moet toepassen. Zou je stand houden of zou je aan de verleiding toegeven? Goddank hoeven we geen ingewikkelde berekeningen te herinneren om nicotinevrij te blijven. Maar door de manier waarop onze hersenen werken; de manier waarop de slechte en de negatieve ervaringen van het leven onderdrukt worden, zullen op een dag de eerst zo krachtige redenen om te stoppen met roken en de bereidheid om de chemische ontwenningsverschijnselen te ondergaan net zo moeilijk uit het geheugen op te roepen zijn als de kennis van algebra. Hoe komt dat?

De hersenen zijn geconditioneerd om zich de goede belevenissen te herinneren en opnieuw te beleven en niet de slechte; zo hoort het. We zouden anders zo gedeprimeerd raken, als we steeds weer de ellende en beproevingen van het leven opnieuw zouden moeten doormaken, dat het een onmogelijke opgave zou zijn om aan een nieuwe dag te beginnen. Een levendig beeld van alle pijn en leed uit het verleden is een te zware last om te dragen. Waarom zouden de hersenen van een ex roker zich levendig alle frustraties, verlangens, zorgen, gevoelens van beperktheid, kosten, ontelbare trips naar de winkels, of het gevoel van minderwaardigheid dat geassocieerd is met het blijven roken en niet in staat zijn met het roken te breken, willen herinneren? Pakje na pakje, asbak na asbak, slof na slof, kuch na kuch, jaar na jaar, we leefden als slaven van een harteloze drug die met elk trekje een stukje van onze gezondheid vernietigde. Als vader zijnde, die er twee keer getuige van was wat het woord ‘baren’ werkelijk betekent, denk ik echt dat als vrouwen gedwongen zouden worden zich levendig de echte pijn van de bevalling te herinneren, de meesten niet meer dan één kind zouden hebben.

Als je het nog niet gedaan hebt, neem dan nu ajb de tijd om een GEDETAILLEERDE lijst te maken van de redenen die je hielpen je te motiveren om te stoppen met roken. Natuurlijk weet je de redenen nu nog heel goed, maar je zult waarschijnlijk over een of twee jaar wanneer je ze juist misschien het hardst nodig zult hebben, ze lang NIET zo gedetailleerd kunnen herinneren. Neem ook even de tijd om tijdens de eerste ontwenningsverschijnselen kort maar gedetailleerd te beschrijven hoe moeilijk de beproeving, in al z’n glorie, van het stoppen was. Hoe hevig was de behoefte? Wat voelde je? Hoe reageerde je erop? Wat deed je om er mee om te kunnen gaan? Wat voor symptomen ondervond je? Hoe reageerde je op je omgeving en hoe ging je daar mee om? Zou je het weer willen doormaken? Waarom niet?

We onthouden de goede dingen, niet de slechte. Roken terwijl je ziek was, de verkoudheden, de behoefte,de verminderde gezondheid, het zorgen maken, de piepende ademhaling, de ademnood, het hoesten, de woordenwisselingen met dierbaren, de brandgaten, de as, de smoezen, het zonder zitten, de stress, het alleen buiten in de kou staan, of zelfs de vieze geurtjes: dat willen onze hersenen zich niet proberen te herinneren. We koesteren en beleven opnieuw onze goede herinneringen terwijl we de slechte herinneringen onderdrukken en vergeten. Een terugval ontstaat omdat ex rokers de motiverende redenen vergeten die ze eerst dwongen te stoppen met roken. Een terugval ontstaat omdat ex rokers de echte beproevingen die ze doormaakten gedurende de eerste ontwenningsverschijnselen vergeten. Het geheugen laat ons in de steek, inkt op papier niet.

Zo nu en dan verschijnt er een bericht op de Freedom’s message boards waarin een lid die al meer dan een maand gestopt is ons meedeelt dat hij een vreselijke dag heeft gehad en verschrikkelijk behoefte had om te roken. In de volgende alinea echter schrijft diegene dat het zo veel beter gaat en dat hij zelden nog de behoefte heeft. Wat is nu waar? Hebben de mensen die deze berichten schrijven nu wel of niet de behoefte? Gaat het nog steeds slecht of gaat het nu beter? De waarheid is dat de meeste ex rokers er gewoon niet precies zeker van zijn hoe ze zich voelen. De waarheid is dat de meesten van ons (rokers) rond de tweede (stop)maand de ware intensiteit van “Dag 3” of “Dag 4” zijn vergeten en we geen referentiepunt hebben om te beschrijven of in kaart te brengen wat de hersenen nu ervaren.

Vaak ervaart de stopper in de tweede maand geen onbewuste behoefte momenten maar is gefixeerd op bewuste “ gedachten aan het roken”. Een gedachte ontsproten uit een herinnering en een prikkel ontsproten uit een aanval van heftige behoefte zijn twee verschillende monsters. “Ik dacht er vandaag aan dat ik een sigaret wilde en de gedachte eraan was zo echt dat ik ‘m bijna kon proeven”- versus- Ik had vandaag weer zo’n verschrikkelijke behoefte om te roken dat er een huivering door mijn hele lijf ging en ik ruim twee minuten door een heftig verlangen werd overmand waardoor het wazig werd in mijn hoofd; de behoefte werd zo sterk dat het pijn deed, ik begon te zweten en werd geïrriteerd, rusteloos, gefrustreerd en ik had gedurende een korte periode wel tegen de muren op willen vliegen!” Net zo als de gedachte aan een kreeft met boter of een warme appeltaart zo echt kan zijn dat je het bijna kunt proeven, kan een “gedachte” ons niet deren en als we het willen, kunnen we de gedachte net zo snel als die opkomt weer onderdrukken. Het is misschien hoe je de woorden interpreteert maar gedurende het afkicken, is een opkomende “gedachte” niet werkelijk een “behoefte” net zo min als een stevig windje vergeleken kan worden met een orkaan. Maar als de hersenen zich niet langer kunnen herinneren wat een orkaan inhoudt, dan hebben ze geen referentiepunt en kunnen ze heel makkelijk de weg kwijt raken of verward raken.

De manier om vrij te blijven is niet om al onze herinneringen aan het roken te vergeten; juist het tegenovergestelde. Door een nauwkeurig verslag te maken van de reden waarom we rookten en waarom we bereid waren om de ontwenningsverschijnselen te ondergaan en wat voor ervaring dat was, kunnen we een terugval voorkomen. Zie jezelf weken achtereen naar een groeiende plant kijken. Het is niet ongewoon dat een stopper binnen net een paar weken veel van de bijzonderheden van de eerste stop week vergeet. In de hersenen kan het allemaal door elkaar lopen. Je hebt misschien nog steeds die behoefte momenten maar vergeleken met eerst zullen ze minder vaak voorkomen, zal er meer tijd tussen de momenten zitten en zullen ze minder heftig zijn. Als je nergens mee kunt vergelijken – zoals bijvoorbeeld als je tijdens een verblijf in een ziekenhuis geen medisch dossier hebt – dan kun je geen nauwkeurig beeld doen ontstaan van je echte vooruitgang tot nu toe. Je hersenen beginnen misschien onterecht te geloven dat de situatie domweg niet verbeterd. Je wordt misschien ongeduldig. Kleine twijfels kunnen je geest beginnen te vergiftigen. Al gauw hoor je misschien dat stemmetje, vol twijfel, in je hoofd dat zegt: “Het is het niet waard, hier komt nooit een einde aan, het wordt niet makkelijker, ik kan hier niet mee door gaan.”

De volgende stap is fataal. Het is het moment wanneer de geest van een junk de wet van de verslaving herschrijft en verklaart: “Zij hebben het mis! Door één miezerig sigaretje raak ik niet opnieuw verslaafd!”
Als we ons nieuwe leven en dit prachtige geschenk waar we zo hard voor gewerkt hebben om het onszelf te kunnen geven, koesteren, is het logisch dat we er nu de tijd in steken om het te beschermen. Schrijf je zelf een liefhebbende brief, die dient als een stevige motivatie en geheugensteuntje, en omschrijf daarin waarom je de komende paar minuten moet ondergaan. Zorg er voor dat je je “verzekering tegen terugval” brief ergens opbergt waar je ‘m gauw kunt pakken. Maak meerdere kopieën van de brief; leg er een in het dashboardkastje van je auto, een in je bureau op je werk, een in de keuken en een in je tas of portefeuille. En tenslotte als laatste maar niet minder belangrijke opdracht, beloof jezelf dat je werkelijk elk woord dat je hebt geschreven, zult lezen voordat je ook maar de neiging hebt om nicotine in je schone en genezend lichaam toe te laten. Laat het niet zo ver komen dat je door de bomen het bos niet meer ziet en de ontmoediging de overhand begint te krijgen terwijl je onterecht begint te geloven dat je herstel tot stilstand is gekomen. Neem nu de tijd om een kompas en een plattegrond van de vrijheid te maken zodat je altijd weet waar je bent. De komende paar minuten zullen dan altijd te verdragen zijn en er is maar één regel – geen nicotine vandaag, STEEK NOOIT MEER EEN SIGARET OP!

Adem diep door, dikke knuf, en leef lang!

John R. Polito
Stoppen met roken adviseur

Joel (whyquit.com)

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 16:08

Lid sinds 02 Mar 2008

Wat vond je lekker aan het roken?

(What did you love about smoking?)

Denk goed na, wat vond je zo lekker aan het roken? Wat is er zo fantastisch aan roken dat we bereid zijn onze longen te beschadigen of zelfs te vernietigen en geleidelijk aan iedere ader in ons lichaam dicht te laten slibben? Wat was er zo fijn aan het roken van nicotine dat we op dat moment bereid waren het te blijven doen, het risico te nemen, en een 50% kans accepteren dat we 5000 dagen minder leven? Laten we deze draad gebruiken om alles wat je daadwerkelijk heerlijk vond aan het roken van sigaretten te delen.

Volgens Dr. Philip Michels, een professor aan de USC School of Medicine (medische faculteit), die ook een cessation facilitator(stopbegeleider) is, is het voor ons normaal om naar ons eigen gedrag te kijken om inzicht te verkrijgen in onze standpunten en overtuigingen. We neigen er naar conclusies te trekken naar wat we zouden moeten willen uit wat we zien. Dr. Michels legt zo’n redenering als volgt uit:

“Als ik rook, moet ik roken wel lekker vinden. Als ik veel rook, moet ik het roken wel heel lekker vinden. Met andere woorden, ik moet het heerlijk vinden om te roken omdat ik het zo lang doe en ik al eerder zo vaak heb geprobeerd te stoppen, maar ik rook nog steeds. Ik moet wel echt genieten van het roken”.

Wees eerlijk tegenover jezelf, is er ook maar iets dat werkelijk lekker vond aan het roken? Als dat zo mocht zijn, deel het dan alsjeblieft met de groep. Of is het meer waarschijnlijk dat de meeste van de sigaretten die we rookten, gerookt werden op de automatisch piloot, het onderbewustzijn vulde asbak na asbak om het constant dalende nicotineniveau in het bloed (nicotinebloedspiegel )(dat ieder 2 uur voor de helft verminderd was) hoog genoeg te houden zodat we niet bewust de beginnende ontwenningsverschijnselen hoefden te ondergaan.

Dr. Michels verklaart het als volgt: Als we onszelf al die jaren lichamelijke schade zien aandoen, is het normaal dat we verklaren:” als het slecht voor me is en ik doe het nog steeds dan moet ik er wel heel erg van genieten”. Maar in het licht van wat we geleerd hebben over nicotine, dat het een verslavende drug is, te vergelijken met alle andere verslavende middelen, is dat dan een oprechte gedachte?

Kijk naar je lijst van redenen om te stoppen. Staat genieten op de lijst? Als we het onbevooroordeeld bekijken, kan dat resulteren in een veel minder romantische fixatie met betrekking tot het missen van 4000 + chemicaliën, inclusief 43 kankerverwekkende stoffen die we met iedere trek aan de sigaret binnenkregen.

Zelfs als het waar is dat het aaahhh-gevoel dat we binnen 8 a 10 seconden voelen na een nieuw trekje—omdat onze nicotinetank meter weer vol registreert—het waard was om genot te noemen, wat voor geestelijke vergelijking maakten we dan om roken het label genieten te geven? Kun je je nog herinneren hoe je je voelde voor dat nicotine je meesleurde in een eindeloze roller coaster rit van nicotine/dopamine hoogte - en dieptepunten (“waar zijn mijn sigaretten, ik heb nú een sigaret nodig!!!!!!!!!!")? Wie ben je werkelijk? Rookten we voor het aaahhh-gevoel of rookten we zodat we niet hoefden te voelen wat er gebeurde als we te lang dat aaahhh-gevoel niet hadden?

Wordt het geen tijd dat je de overgebleven gedachten aan roken die je nog steeds achtervolgen in het ware licht ziet? Weerspiegelen ze genot of gehoorzamen ze aan een echte chemische verslaving?

Adem diep door, vette knuffel, leef lang, Jan

Vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 16:16

Lid sinds 02 Mar 2008

Fixating on one cigarette!

Gefixeerd op een sigaret!

Wat er met sommige mensen gebeurt als ze een tijdje gestopt zijn met roken is dat ze gefixeerd raken op een sigaret.

Wat ik daarmee bedoel is dat ze alle slechte sigaretten vergeten die ze hebben gerookt, ze vergeten de sigaretten die ze rookten zonder zich er echt van bewust te zijn op het moment dat ze die rookten, en ze herinneren en richten zich alleen op de goede sigaret.

Het kan een sigaret zijn die ze 20 jaar geleden hebben gerookt, maar het was een goede en ze weten dat ze die sigaret nu weer willen hebben. Het is een tactiek die alle ex rokers gemeen hebben; ze proberen zichzelf wijs te maken dat ze niet echt die “goede” sigaret willen hebben. Het probleem is dat het op dat moment wel degelijk het geval is.

Een innerlijke strijd breekt los, “Ik wil er één, nee dat wil ik niet, één klinkt fantastisch, nee dat doet het niet, één maar, nee geen een!”. Het probleem is dat als de concentratie van de ex roker alleen maar gericht is op die “ene” sigaret dat er geen duidelijke winnaar van dit argument kan zijn.

De ex roker moet deze innerlijke strijd op een andere manier benaderen. Zeg niet dat je geen sigaret wilt als dat niet zo is, erken liever het verlangen maar vraag jezelf af, “Wil ik ook al die andere sigaretten die er aan vast zitten”. “Wil ik de package deal die aan die andere sigaretten vast zit? De kosten, het sociale stigma, stank, gezondheidsrisico’s, de kans op overlijden. Wil ik weer volop roken tot het me kapot maakt en ik eraan sterf?”.

Gewoonlijk wordt er niet zo gedubd. Over het algemeen is het antwoord, “Nee, ik wil niet roken onder deze voorwaarden.” en dat zijn de enige voorwaarden die aan een sigaret vastzitten. Als je het op deze manier bekijkt, is het argument voor dat het begonnen is al weer voorbij.

Nogmaals, als je je alleen maar op die ene sigaret concentreert dan maak je jezelf de hele dag gek. Als je de hele package deal in overweging neemt, dan kun je afstand van dat moeilijke moment nemen, opgelucht dat je nog steeds rookvrij bent en nog meer vastberaden om NOOIT MEER EEN SIGARET OP TE STEKEN.

JOEL (whyquit.com)

vertaling: Christle

Geplaatst door Anoniem op 01/12/2010 - 22:35

Lid sinds 29 feb 2008

14 jaar 1 maand geleden gestopt

bedankt christle :duim

Geplaatst door Anoniem op 26/01/2011 - 13:55

Lid sinds 24 jan 2011

Hele goede en leerzame artikeltjes dd3

Bedankt.

Geplaatst door Anoniem op 21/04/2011 - 02:23

Lid sinds 18 apr 2011

masterlijk vooral dat stukje in de trein herkende ik mezelf in dat je 1uurtje in trein heb gezeten je peuk in je hand aansteeker in de andere en dan na de deur om zo vlug mogelijk te roken als er nu aan denk hoe heb ik da kunne doen echt goed en ook roken is een misdaad met de doodstraf dus houd je aan de regels en rook nooit meer een sigaret Briljant bedankt

grz willem

Geplaatst door Anoniem op 12/08/2011 - 10:04

Lid sinds 28 jul 2011

5 jaar 10 maanden geleden gestopt met Cold Turkey.

Ik steek nooit meer een sigaret op !
Hier te lezen helpt mij om moeilijke momenten door te komen .
46 jr gerookt en 21 juli 2011 gestopt , heel simpel , nooit meer een sigaret op steken .
Janet c7

Geplaatst door Redaktie op 31/08/2011 - 12:57

Lid sinds 06 nov 2015

4 jaar 6 maanden geleden gestopt met Cold Turkey.

Dit topic is door de grote belangstelling onderdeel geworden van de website van ikstop.

http://www.ikstop.nl/waarom-stoppen/whyquit-teksten

Geplaatst door Anoniem op 28/09/2011 - 18:24

Lid sinds 22 aug 2011

Bedankt Christie, een hele "lees"maar allemaal zo waar! Weer een extra motivatie om het vol te houden!!

dd3 Astrid (uit de augustusbus)

Reactie toevoegen