Dag 4, voor de zoveelste keer.

Geplaatst door multistop op 16/06/2011 - 22:32

Lid sinds 16 jun 2011

Ik zit de hele avond al te lezen op het forum, en zal me voorstellen. Ik ben een 33 jarige mama van een peuter van bijna 3, wonend met man en werk halve dagen. Ik ben dus al vaker gestopt, de ene keer hing ik van ellende in de gordijnen, wilde ik mensen afschieten, of zakte ik in een hevige depressie (althans, ik dacht wel dat alles kwam door het stoppen, wat het roken en de verslaving natuurlijk nog meer macht geven dan ze al hebben), en de andere keer ging het fluitend, en voor hele periodes, langer dan een jaar. Het meest opmerkelijke vind ik, dat ik dus ondanks die ellendige stoppogingen, to h weer begin. Niet een keer, maar to h wel 4 of 5 keer dacht ik, 'eentje kan ik nu wel, ik kan dat. Ik heb het nu onder controle. Nu wel.' yeah right....

Toen ik zwanger was van mijn zoontje, ik stopte direct toen ik er achter kwam, helaas was dit dus onverwahct, maar goed, niet gerookt verder. En ook probleemloos, je motivatie is namelijk heel anders. 2 weken na de bevalling had ik het idee dat ik nog maar net gister gestopt was. Het zit echt allemaal in het hoofd. Ik verlangde er erg naar, ik had een rottijd, vond het heel zwaar i het begin. Een sigaret zou helpen. Even een moment voor mezelf. Even weg van de realiteit, van het niet om kunnen gaan met al die nieuwe spannende emoties. Ach, alleen bij een wijntje/biertje. Ach alleen savonds. Ach, alleen als hij slaapt. Ach... Op een gegeven moment zag ik in dat ik geirriteerd raakte, dat mijn zoon niet ging slapen, omdat ik nu toch echt wilde gaan roken buiten. Ik had liever een sigaret dan dat ik bij mijn kind was. Dat vond ik zo erg, dat ik met behulp van het boek de opluchting toen probleemloos stopte, na 4 maand roken. Geen centje pijn. Na een jaar of zo, kwam de overmoed toch terug. Van eens per drie maand, naar eens per maand, naar wekelijks, naar savonds, naar stiekum terwijl ik de hond uitlaat. Want ik wil niet dat mijn zoontje het ziet. Sta ik daar in de schuur. En als hij de hele dag thuis is ben ik chagerijnig omdat ik niet kan roken. Ik vind het heel erg.

Ik zag op een feest afgelopen weekend een dorpgenote, waarvan ik weet dat ze gestopt was toen haar zoontje was geboren 6 jaar geleden, met een pakje shag in haar hand, ik dacht 'goh, ik ben niet de enige, hihi, het is niet zo erg'... En savonds vertelde mijn moeder mij dat juist die dame gediagnosticeerd was met kanker. Misschien wel zonder relatie met het roken, maar dit vond ik zo shocking, ik wil niet dat mijn zoontje op zo jonge leeftijd mij zou moeten missen, wat een verdrietig gevoel. En dat, omdat ik het niet kan laten.

Ik ben nu de volgende ochtend gestopt, dat was afgelopen maandag. Na overigens zo om de dag gestopt te zijn voor een dag of zo, de afgelopen maanden. Zo vermoeiend. Niet echt bewust deze keer ook, ook niet bewust de laatste oeuk gerookt, beetje spontaan. Paar dagen gaat het goed, voel ik me sterk, fris, krachtig, baas over mezelf en mijn keuzes, en dan, raak ik geirriteerd, zoontje is vervelend, alles gaat mis, bla bla, super geirriteerd, kan wel met iets gooien, maar doe het niet. Zoontje in bed, en terwijl ik hem een verhaaltje voorlees zakt de spanning uit mijn schouders omdat ik ondertussen denk: ' ik ga er zo weer een roken ( zo sterk is die verslaving!) ik wordt hier helemaal gek van, ik ben er nog niet klaar voor', en geef het in mijn hoofd alweer op. Kom ik beneden, wil ik het pakje shag pakken wat er nog lag, berustend in mijn gefaalde poging, LIGT het er niet! Heeft mijn man ws. Alles opgeruimd. Slimme vent.

Ik ben nu dus de hele avond al aan het lezen om de knop weer terug te vinden. Waar is het inzicht? Het kan zo makkelijk en fijn zijn, al vanaf dag 1! Nou ja, het was een heel verhaal. Ik wil dus echt een niet roker zijn, vrij van dit waanzinnige verlangen, van dingen doen die je niet wilt.

Ook heb ik wel gelezen van dieoe depressies waar ik ook een paar keer ben in geraakt na een maand ongeveer, 2 x is me dat gebeurd, maar 2 of3 keer ook gewoon helemaal niet. Het is echt net hoe je alles bekijkt en beleefd. Des temeer verwijt ik mezelf dat ik het niet kan vinden nu, die juiste kijk. En zelfverwijt, is weer het binnenhalen van verslaving! Zo gaan we nog even door. Nou, ik blijf lezen en post af en toe wat, denk ik!

Geplaatst door Anoniem op 16/06/2011 - 23:36

Lid sinds 14 jun 2011

Hallo Multistop,

Welkom hier.

Ik heb hier vooral gelezen dat je jezelf voor moet houden dat je niet hoeft te roken. Ik ben nog maar 2 dagen gestopt met roken en had niet verwacht dat het monster er al zo snel zou zitten. Als het monster op mijn schouder zit dan begin ik ook heel hard te roepen dat ik niet hoef te roken en ga wat anders doen. Mij helpt het wel.

Veel succes en veel lezen, er staan hier een heleboel wijze woorden.

Groetjes, Djana

Geplaatst door Anoniem op 17/06/2011 - 17:05

Lid sinds 01 nov 2010

Ha multistop!

Welkom en wat een ontzettend herkenbaar verhaal! Ook ik was iemand die tijdens mijn zwangerschappen heel makkelijk de peuk aan de kant schoof, mede ook omdat ik er heel misselijk van werd. Maar ook, omdat ik het absoluut onverantwoord vond (en vind), om te roken tijdens de zwangerschap. Na mijn eerste zwangerschap, 13 jaar geleden, ging ik al weer snel roken. Na mijn tweede zwangerschap ging ik na 1.5 jaar weer roken, omdat ik die peuk zo ging verheerlijken. Eerst ééntje, maarja daar bleef het niet bij hé? Veel stiekum gedaan, alleen mijn man wist het (is een niet-roker), tjonge wat een energie kost dat zeg :LLL . Ik werd er in ieder geval niet vrolijk van en Nico&Tine hadden mij weer in de greep. De laatste paar jaren heb ik door mijn werk als verpleegkundige een hoop mensen gezien met COPD en geloof me, zo wil je niet eindigen, met een zuurstoffles in je rollator. Deze mensen leven vaak een eenzaam bestaan omdat ze gewoon niet meer kunnen! Dat beeld bleef mij maar achtervolgen en aan mij knagen. Heb op 27-10 een laser-behandeling gehad. Moet zeggen de bekende ontwenningsverschijnselen, waar men het altijd over heeft, heb ik wel gehad maar niet extreem ofzo. Sliep gelukkig goed, was voor mijn omgeving nog steeds te pruimen :grin: , maar had wel veel bewegingsdrang. Helemaal geen ramp, fietsen, wandelen en als niemand het zag rennen, ik vond het heerlijk. Wel vond ik dat de glans er een beetje af was, maar dat kan ook gelegen hebben aan de lange winter! Ik heb veel gehad aan dit forum. Ook het boek Nederland Stopt Met Roken heeft mij veel geholpen. Weetje, die momenten van ach ééntje maar, die komen heus nog wel eens. Maar ze gaan ook weer weg. Nee=nee. Niet meer aan beginnen. Hoop ook nooit meer in die valkuil te stappen. Besef ook heel goed dat die peuk geen toegevoegde waarde heeft, ook al was ik in de veronderstelling dat dit wel zo was (rokersmentaliteit). Kom op hoor doorzetten Multi-stop! Kom hier lekker vaak posten, wij staan aan de zijlijn om jou aan te moedigen c13 .

Geplaatst door Anoniem op 12/07/2011 - 22:18

Lid sinds 16 jun 2011

Diezelfde avond heb ik het huis doorzocht op een vergeten pakje shag, en heb er een gevonden ook. Ik draaide een peuk en rookte hem op in schuur. In mijn eentje, stiekum, zoals meestal, als een junkie zo voelde ik mij. Tuurlijk gaf het de fijne kick en verlossing enerzijds, en vervolgens de spijt en een rot gevoel van 'ik kom er echt nooit vanaf'... Je kent dat wel. Ik ging daarna de hond uitlaten en toen gebeurde eriets merkwaardigs. Ik had het gevonden pakje shak achter in mijn broekzak en het leek zeer misplaatst daar, het hoorde daar niet. Ik zag mezelf daar zo lopen als van een afstandje, en stelde me zo voor dat ik een loden bal van duizenden kilo's meetorste omdat ik zo wanhopig aan die verslaving vastklampte... Het beheerst mij! Wat afschuwelijk. Ik ben gevangen, en ik doe het zelf. Net als een olifant die altijd aan een paaltje heeft gezeten met een strotouwtje. Hij denkt dat hij niet weg kan lopen dus blijft ie staan. Ik besloot na het uitlaten van de hond mijn laatste peuk te gaan roken, en heb sindsdien niet weer gerookt, praktisch zonder moeite. Wat een verassing!

Het enige verschil was dat ik deze keer geen ruimte had gelaten voor twijfel. Ik kies en doe dit. Ik Et de deur niet op een kiertje met een stoppoging, Ik ben meester over mijn leven. Grote kunst wordt om zo te blijven denken. Je ( ik ) bent zelf bij machte om het weer om te draaien en de verslaving weer een kans te geven. Maar het is niet nodig, en ik kies er nu voor om de deur dicht te laten.

De moeilijke momenten zijn bij mij met boosheid, frustratie, maar vooral, zelfbeklag, mezelf zielig vinden, denken dat ik het leven in het algemeen op dat moment niet aankan, vluchtneigingen. En met een drankje ook wel, maar daar moet je zowieso niet te veel van nemen want dan verdwijnt de weerstand en normaal nadenken.

Nou dit was even weer een korte update, misschien heeft iemand er iets aan, dat het zo in je zelf zit. Laat geen ruimte voor twijfel, ga de onderhandelingen met je andere verslaafde ik niet aan!

Geplaatst door Anoniem op 12/07/2011 - 23:09

Lid sinds 20 jun 2011

6 jaar 5 maanden geleden gestopt met Champix.

In principe houd je de verslaving in stand door dat af en toe roken.
Op deze manier kom je er niet vanaf.
Je zult harder moeten worden voor jezelf en een datum prikken dat je definitief stopt.
Op dat moment moet je de peuk compleet verbannen en je instellen nooit meer te roken wat er ook plaats vind in je leven.
Die peuk brengt namelijk helemaal niets meer dan een kort moment van bevrediging van een behoefte.
Die behoefte moet weg, en dat kan je alleen maar bereiken door er niet meer aan toe te geven.
Hier gelden dan gewoon de 3 regels van Toon.
Ik hoop dat je er uitkomt om de juiste beslissing te nemen.
Ik vertel je alvast dat de juiste beslissing is niet meer roken :ww

Herman

Geplaatst door Anoniem op 13/07/2011 - 13:32

Lid sinds 16 jun 2011

Die beslissing had ik dus ook genomen, dat bedoelde ik met de bal aan de ketting. Ik vertelde al, mijn laatste peuk, 17 juni.

Geplaatst door Anoniem op 14/07/2011 - 00:03

Lid sinds 03 feb 2009

Ha multistop, ik kan je de hand schudden (12x gestopt en 11x weer begonnen)
Ik kon me beter zo noemen dan smokefree......want ik heb me voor de 3e keer hier
aangemeld. Inmiddels gaat het goed, maar wel pas na een longontsteking en de diagnose
COPD.
Het is nog niet te laat en met medicijnen kan het proces nog redelijk stabiel blijven.
Wat fijn dat het je zo goed vergaat.
Volhouden he en met een ticker erbij word je met de dag trotser op jezelf.
Succes en don't give up the good work! :ww

Geplaatst door Anoniem op 16/07/2011 - 15:44

Lid sinds 16 jun 2011

Jippie één maand gestopt! Ik gebruik geen hulpmiddelen. Ik heb ook niks nodig nu. Ik heb nu ook een ticker, en het gaat heel goed. Ben ook begonnen met joggen. Eigenlijk is het meer wandelen want ik ben niet zo heeeeel fit, maar fijn gevoel dat ik met een schone lei mag beginnen... dd3

Geplaatst door Anoniem op 16/07/2011 - 16:56

Lid sinds 30 okt 2010

multistop wrote:
Jippie één maand gestopt! Ik gebruik geen hulpmiddelen. Ik heb ook niks nodig nu. Ik heb nu ook een ticker, en het gaat heel goed. Ben ook begonnen met joggen. Eigenlijk is het meer wandelen want ik ben niet zo heeeeel fit, maar fijn gevoel dat ik met een schone lei mag beginnen... dd3


Waar een wil is................................

:R

Geplaatst door Anoniem op 16/07/2011 - 19:45

Lid sinds 20 jun 2011

6 jaar 5 maanden geleden gestopt met Champix.

Proficiat multi met het behalen van de maandstatus dd3
Dat heb je toch maar weer mooi bereikt. c13
Dat wandelen doe ik ook, maar er gaat zo veel tijd in zitten, en met slecht weer is het eigenlijk helemaal om depri van te worden.
2x per week vind ik momenteel genoeg.
Moet iets anders gaan doen om wat sneller mezelf af te matten.

Reactie toevoegen