floep stelt zich nu ook eens voor...

Geplaatst door floep op 04/01/2012 - 07:02

Lid sinds 22 dec 2011

Niet zo netjes of ongepast/onbeleefd om dat na weken pas te doen.
Wist steeds niet WAT te schrijven hier en zelfs ook nu niet, maar zal nu gewoon in wilde weg wat typen en dan staat er straks vast wel IETS z127
Ben vrouw, bijna 54 jaar, en merkte met name in de laatste jaren, dat ik meer en meer ging roken ipv zoals eerder meer voor de (fake) gezelligheid. Gaandeweg werden het: pauzegevoelens, hulpje bij concentratie, gewoontes bij bijna alle bezigheden, stress "" proberen weg te roken"" en ach de rest kunnen ook jullie zelf wel bedenken of raden ;)

Stoppen wilde ik wel op vooral geheel EIGEN intiatief...eerste reden en voor mij zelfs de '' belangrijkste'' was het enorme balen dat ik als vrijheidslievend mens zoooooooooo verslaafd en afhankelijk was geworden van wat papier, restanten van ooit de tabaksplant, hele zwik aan geur-kleur en smaakstoffen die ook nog eens die '' verslavings-receptoren'' gingen versterken!
Bovendien leef ik sinds paar jaar met name vanuit bed /slaapkamer die hier tevens de visitekamer, eetkamer, studeer-en werkkamer en dus multifunctioneel is geworden...
Medisch gezien had ik op gebied van roken/longen dan (nog) wel niet veel klachten, maar gezien toename van aantal peuken en gezien de vrij grote medische voorgeschiedenis, WEL een extra risico!

En dan daar ook nog flinke bedragen voor betalen? Nee dit alles samen werd mijn besluit te stoppen.
Gezien de afhankelijkheid qua o.a vervoer, van bed en rolstoel enz, en daarmee vrijwel geen kans op eerst wat afleiding in de eerste ontwenningstijden, leek het mijn huisarts beter om dit met hulp van Champix te gaan doen.

Voor mij dit middel wel met gepaste tegenzin overigens....
Maar goed, wel of nu geen antidepressivum dit, en bekend met evenveel aan bijwerkingen als ook de meeste andere medicatie die men slikt, wel een optie.

Ben gestopt op zondagavond 18 december geloof ik. Het was toen als ik me niet vergis de 8e dag van de champix.
Champix hielp me niet om al eerder de sigaret minder '' lekker'' te vinden, integendeel oops!
Werd als bijwerking na inname er ook wel wat misselijk van, maar dit samen met een beetje brood of cracker te doen , viel dit wel mee.

Om mezelf te '' plagen en mogelijk het iets lastiger te maken'' heb ik ondanks de meeste adviezen in, binnen oog-en handbereik nog 1 hele sigaret met aansteker aan het raamkozijn geplakt!
Tot nu toe gaat het vrij goed...dit is iets meer dan 2 weken stoppen nu , mis het nog wel af en toe vreselijk op bepaalde momenten, maar wil en zal zeker doorzetten!! sunn11

Geplaatst door Anoniem op 04/01/2012 - 09:46

Lid sinds 07 Mar 2008

Hallo Floep en welkom! d1
Zo hé, je bent al een fijn eindje op weg zeg! c13
En ja, het is echt een verslaving hoor waar je vanaf wilt. Fijn dat Champix de scherpe kantjes eraf haalt natuurlijk. Toch blijkt het grootste deel toch echt tussen je oren te zitten, dat is wat we Nico en Tine noemen. Jengelende kinderen die er niet van houden aan de kant gezet te worden. Tot nu toe heb je het prima gedaan, dus ik zou zeggen doe zo voort!
Je kunt het, dat heb je al laten zien... Nu 'alleen nog maar' volhouden :NNN
Succes!

Groet,
Wanda

Geplaatst door Anoniem op 04/01/2012 - 13:26

Lid sinds 11 sep 2011

Hallo Floep,

Een verstandig en wijs besluit om te stoppen met roken voordat het onherstelbare schade aanricht. Een sigaret en aansteker op ooghoogte opplakken lijkt mij niet zo'n goed idee. In een zwak moment is dit de kat op het spek binden. Je motivatie is prima, niet Nico en Tine zijn de baas maar jij bepaalt hoe en wat. Er zullen ongetwijfeld nog momenten komen waarop deze twee je het bloed onder je nagels vandaan halen. Uiteindelijk zul je zien dat jij door pure wilskracht en doorzettingsvermogen ze de deur kunt wijzen. Sterkte! Lodewijk.

Geplaatst door floep op 11/01/2012 - 05:39

Lid sinds 22 dec 2011

Dank Wanda en Lodewijk!:D

Tja dat ik die sigaret gewoon aan kozijn plakte, is juist "mijn manier" om de wilskracht van NIET-roken te oefenen.
Gaandeweg merk ik ook dat ernaar kijken, soms aanraken en alsnog heel sterk een NEE" ik heb je niet meer nodig" erbij denken of zeggen, al helpt en het nu een een 'gewoontebeeld' aan het raam is geworden, inmiddels ook iets te goor , want met ramen lappen vielen er spetters bruin nicotinewater overheen oops :P.
Misschien dat dit voor elk ook weer anders werkt, en velen juist in de eerste tijd zoveel mogelijk kansen op "toch nog snel 1 x een peukje of trekje"  moeten zien te vermijden hoor!

Zelfde is met wel vaker zo met andere adviezenvan experts en ervaringsdeskundigen... bv vermijden van bv koffie (of thee als je dit gewend was), rokerige ruimtes, geen stressvolle afspraken plannen, op bezoek gaan bij rokende mensen, of je bezoek voor je neus laten paffen, in feite alle acties waarbij je meteen zelf ook naar een sigaret greep vermijden?

Nu heb ik zeker niet de arrogantie dat blijvend stoppen me zomaar wel gaat lukken, integendeel ook nu voel ik nog genoeg strijd tegen het 'rookmonster' ;)
En dit nu vooral zodra er ineens wat emoties komen zoals eens wat boos, teleurgesteld, stress omdat rondkomen met nog weer minder (heb alleen maar bijstand) steeds zwaarder wordt ook al bespaar ik nu deels de kosten van roken, recent een sterfgeval nabij ( moeder overleden in goed huwelijk met nog 3 zeer jonge kinderen  na snelgroeiende hersentumor) of zoals gisteren een zwaar gesprek met familie die ik jaren niet meer sprak etc ;)

Letterlijk mis je dan die bekende 'troost of stresssigaret'....maar ja ernaast blijft ook besef en WETEN dat ooit eerder in je leven het soms zwaar was , en toen een niet-roker; toen ook doorging en tegenslagen doorstond door 'door te gaan' te relativeren ;)

Reactie toevoegen